Słynni zawodnicy Klubu

HLINKA Ivan inż.
*  26. 01. 1950
+ 16. 08. 2004
napastnik

Kiedy w latach 70. minionego wieku Litvínov grał w Europie Zachodniej, to był prezentowany również jako: "Hlinka oraz Litvínov".
Nikt inny podczas swojej aktywnej kariery ani po niej nie wpływał na działalność Klubu tak, jako Ivan Hlinka.
Pochodzący z niedalekiej miejscowości Louka u Litvínova Ivan Hlinka nauczył się jeździć na łyżwach na tamtejszym stawie Coufala. Następnie razem z rodzicami przeprowadził się do Litvínova, gdzie jego kariera sportowa rozwinęła się w pełni na dopiero co wybudowanym sztucznym lodowisku. W karierze tej mieli swój udział František Voříšek, profesor Řezníček i inni.
W idzie zadebiutował pod trenerem Pláničką 4 grudnia 1966, czyli mając niecałych 17 lat. Nad jego karierą uważnie czuwał działacz, później również trener klubu oraz ojciec Josef Hlinka.
Już w wieku 21 lat Ivan został kapitanem drużyny "A". Wkrótce został też powołany do pierwszej reprezentacji kraju. Trzy razy był mistrzem świata (1972, 76 i 77).
W Litvínově po dzień dzisiejszy jest posiadaczem wielu klubowych rekordów (patrz rozdział Ciekawostki). Jako pierwszy czechosłowacki zawodnik razem z Jiřím Bublą zakwalifikował się do finału Stanley Cup występując w barwach Vancouver w NHL. Po dwóch sezonach również na dwa lata przeszedł do szwajcarskiego klubu Zug.
Wyjątkowa indywidualność, lider i koń pociągowy zespołu, zagrzewający kolegów do walki, potrafiący decydować o wyniku meczu. Nienaganna sylwetka, styl jazdy na łyżwach, prowadzenie krążka i technika prowadzenia kija.
Umiał się bawić i nie popsuł żadnej zabawy.
Był osobowością również w zawodzie trenera, opierał się na doskonałej intuicji. Zaczynał w Litvínovie obok trenera Důma w roku 1985.
W styczniu 1987 roku swoich fanów oczarował powrotem na lód, aby pomóc pogrążonej drużynie, której to jego obecności na lodzie przyniosła spokój, wzmocniła ducha walki i bez problemów pomogła wyjść z kłopotów.
Już w roku 1991 Ivan Hlinka po raz pierwszy zajął się reprezentacją. Doprowadził ją do zwycięstwa na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Nagano (1998), a do drużynie nie bał się powołać aż ośmiu zawodników z  Litvínova. Jako trener zdobył również tytuł mistrza świata (1999).
Do tytułu ligowego miał blisko w roku 1991, kiedy to swój Litvínov doprowadził do finału play off przeciwko zespołowi Jihlavy.
Był prezesem zarządu, generalnym managerem oraz głównym trenerem klubu, mówiąc krótko: był szefem Klubu jak się patrzy. Został również pierwszym europejskim trenerem, który prowadził klub NHL (Pittsburgh) jako główny trener przez cały sezon.
Został honorowym obywatelem miasta Litvínova (1998) oraz miejscowości Louka u Litvínova.
Zmarł tragicznie w wypadu samochodowym pod Karlovymi Varami, kiedy przygotowywał czeską drużynę do Pucharu Świata.
Od roku 2004 lodowisko w Litvínově nosi jego imię.
 
BUBLA Jiří                       
* 27. 01. 1950
obrońca          

Również do sukcesu tej litvínovskiej legendy przyczynił się prowincjonalny staw, tym razem znajdujący się w niedalekim Jiřetínie. Jirka na początku był napastnikiem, dopiero w młodzikach trener Thůma przeorientował go na obrońcę.  Wspólnie zdobyli tytuł mistrza kraju – silna generacja z Hlinką, Machuldą, Rumlem, Zelenką i innymi.
Dzięki zdolnościom ofensywnym, doskonałej technice jazdy na łyżwach, świetnym warunkom fizycznym oraz taktyce szybko odniósł sukces w lidzie, jak również w reprezentacji. Trzy razie wspólnie z nią świętował tytuł mistrza świata (1972, 76 i 77). Słana czechosłowacka drużyna z lat 70. bez niego by się nie mogła obejść.
W Litvínovie w roku 1978 zdobył srebro.  To właśnie on zdecydował o wyniku meczu o drugie miejsce ze Spartą (3:1) przed pełnymi trybunami.
Jego "ice time" by dzisiaj w meczach ligowych był rekordowy. Często "robił zmiany" tak, że jedynie złapał oddech za bandą i zaraz wracał do gry...
Ze swoim hokejowym bliźniakiem Hlinką w latach 70. potrafili utrzymać swój ukochany klub w najwyższej lidze. W sezonie 1977/78 w sumie strzelił 53 bramki!
Jiří Bubla swoją karierę z sukcesem przedłużył sobie w NHL w klubie Vancouver Canucks, w którym później grał również jego syn Jiří Šlégr. Razem z tą drużyną, oraz z Hlinką jako pierwsi zawodnicy z Czechosłowacji, dostał się do finału Stanley Cup.
Po odejściu Hlinki do Zug w NHL pozostał wybierając emigrację, bo innej szansy na grę w NHL już dla niego nie było. Za oceanem grał w sumie pięć sezonów.
W nowym tysiącleciu Jiří Bubla wrócił do pracy do Litvínova i pomagał klubowi w zakresie szkoleń młodzieży, był również skautem drużyny "A". W roku 2010 został managerem sportowym klubu.

KLUC Miroslav
* 01. 12. 1922
napastnik

Ten zawodnik pochodzący z Nesuchyně u Rakovníka w latach 50. minionego wieku był znaczącą oporą drużyny Chomutova w najwyższej lidze oraz jednym z najlepszych naszych zawodników. Cztery razy był najlepszym strzelcem w lidzie!
Był tak dobrym że z właściwie prowincjonalnego klubu dostał się do reprezentacji. Długo był bezzasadnie i bez swoje winy pomijany, po raz pierwszy w reprezentacji wystąpił w wieku 31 lat na Mistrzostwach Świata w Szwajcarii (1953). Potem zagrał jeszcze na Olimpiadzie w Cortině d´Ampezzo we Włoszech (1956). Ta Olimpiada dla czechosłowackiej drużyny nie były szczęśliwa, a występ ten był końcem jego kariery w reprezentacji.
Napastnik z wielką posturą, z dużą siłą w rękach i bardo mocnym strzałem do Litvínova przyszedł, w na te lata późnym wieku sportowca, bo mając 36 lat. W Chomutovie nie pozwolili mu trenować i jednocześnie grać, natomiast w Litvínovie tak, i to się opłaciło. Zaraz w pierwszym roku bytności Miroslava Kluca w Litvínovie, będąc grającym trenerem, udało mu się wprowadzić klub do najwyższej ligi (1959). Swoją grę w klubie zakończył mając 40 lat, będąc na szczycie sławy.
Doskonałym zawodnikiem był również jego brat Josef, który również występował w reprezentacji.
Mówiąc, że Hlinka i Bubla byli głównymi oporami klubu w latach 70., to on był taką oporą na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych.
Ze swoimi warunkami fizycznymi w lepszych czasach z pewnością by odniósł sukces równie w NHL.
Do Litvínova jeździ regularnie na spotkania ze swoimi kolegami, mając już ponad 80 lat, wciąż jest wysoki, dystyngowany i charyzmatyczny.
Kibice z tamtych lat oraz współgracze twierdzą zgodnie: bez Miroslava Kluca Litvínov by nie był w lidze...